« Beleggen voor de lange termijn | Hoofdmenu | In goede handen »

02/22/2019

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

Harry

Is het een idee om koop (of evt huur) woningen te laten bouwen/ontwikkelen vanuit jullie vastgoedportefeuille. Met als doelgroep medewerkers in de zorg. Lijkt mij een gouden combinatie met de Attens hypotheek en past mooi bij de doelstelling investeren in de zorg, in Nederland, klimaatneutrale woningen en helpt bij het oplossen van het woningtekort voor mensen met een lager inkomen.

Hopelijk stof tot nadenken :)

Lemon

@ Er zijn weinig beleggingsmogelijkheden in de zorg...

# Zou bijgaande visie een realistische zijn?

*** De aandacht voor gezond leven neemt sterk toe in de westerse wereld. Voeg daarbij het gegeven dat in de komende 30 jaar het aantal 65-plussers in de westerse wereld zal verdubbelen en duidelijk wordt dat ondernemingen die actief zijn in de gezondheidszorg aan de bak moeten.

De vraag naar diensten en producten op het gebied van gezondheid en zorg zal de komende decennia fors stijgen. 

Het aantal ziekenhuisdagen van mensen boven de 65 jaar is bijvoorbeeld driemaal zo hoog als gemiddeld. Innovaties zullen de komende jaren een belangrijke rol spelen bij het beheersbaar houden van de uitgaven op het gebied van gezondheidszorg.

Decennialang groei

Die stijgende vraag naar gezondheidszorg biedt goede kansen voor beleggers. Want het gaat hier niet om groei voor een paar jaren. Verwacht wordt dat de komende 20 tot 30 jaar deze groei aanhoudt

https://www.iex.nl/Beleggingsidee/Trend-Invest/281916/Beleggen-in-gezondheid-en-zorg.aspx

Johan

Luister naar de podcast van dft(telegraaf) in gesprek met minister koolmees.

Johan

Het financieren van nieuwbouw zoals ziekenhuizen is m.i een veilige investering met een een vaste opbrengst.
Nu moet er een bank ingeschakeld worden wat nogal eens voor de nodige problemen zorgde zoals tijdens de crisis.

Louis Sparidans

Een goed initiatief.
Ik denk overigens ook nog aan de mogelijkheid om deel te nemen aan projecten voor zogenoemde vormen van microfinanciering.

We helpen daarmee inwoners van ontwikkelingslanden om lokale projecten op te kunnen zetten, die bijdragen aan een betere levensstandaard. Geen liefdadigheid dus.

Op die manier kunnen we wél bijdragen om mede de wereldwijde kloof tussen arm en rijk te verkleinen. Ook dat is beter voor onze eigen toekomst, dus ook voor ons pensioen!

Louis Sparidans

Lucas

Beste Lemon,
Hierbij nog een reactie op je opmerking over de noodzaak om een voorzichtige rente te hanteren.
Er zijn al veel veiligheidsmechanismen ingebouwd zoals: een minimale beleidsdekkingsgraad van 104,3% (100% is in principe voldoende), verlagen van de pensioenen wanneer het fonds daar langer dan 5 jaar onder zit, pas deels indexeren bij een dekkingsgraad van 110% en geheel bij 124%!
Een keer moet geconcludeerd worden dat het veilig genoeg is.
Het is dan ook mijns inziens heel logisch dat men zich afvraagt waarom nu ook nog eens een heel voorzichtige rekenrente gehanteerd moet worden terwijl de pensioenpot overvol zit.
Hiervan worden de huidige gepensioneerden vooral de dupe terwijl zij er in het verleden met hun goede rendementen voor gezorgd hebben dat de pot zo vol zit! Hoe redelijk is het om degenen die het rendement hebben gerealiseerd dit te onthouden (en misschien zelfs te korten) met het argument dat toekomstige generaties anders misschien te weinig krijgen? Het steeds tegenover elkaar plaatsten, en solidariteit vragen, van jong met oud en omgekeerd zonder aan te geven wat onder jong of oud wordt verstaan en hoe die solidariteit wordt bepaald leidt tot een zwalkend beleid.
Vandaar mijn pleidooi om leeftijdscohorten in te stellen en binnen die groep solidariteit te vragen en niet daarbuiten. Per cohort is te berekenen wat men aan premie heeft ingelegd, aan rendement heeft gerealiseerd, reeds aan pensioen heeft ontvangen en dus wat er nog voor die groep in nog de pot zit en hoe dit met het huidige rendement het best belegd kan worden voor die groep. De beleggingshorizon is per groep anders en daar kan het beleid dan ook rekening mee houden.

Louis Sparidans

Een interessante gedachtenuitwisseling tussen jullie beiden. Ik denk overigens dat het werken met leeftijdscohorten de zaak zeer complex zal maken en ook zal leiden tot variaties in vormen van solidariteit.

De deelnemers aan een pensioenfonds kunnen in de praktijk (hoegenaamd) geen enkele invloed uitoefenen op de behaalde rendementen, net zo min als op de premievaststellingen.

Dat betekent m.i. dat volledige solidariteit vraagt om alle mee- en tegenvallers in beleggingen, renteontwikkelingen enzovoorts in de loop der jaren volledig te middelen onder jong en oud, vroeg-indiensttredingen, laat-indiensttredingen resp. deelnemersjaren en tijdvakken, full- en parttimers, gehuwden en ongehuwden (resp. partners). hoog- en laaggesalariëerden, vroeg- en laatoverledenen enzovoorts.

Lucas

Volledige solidariteit vraagt daar inderdaad om en plaatst ons daarmee voor een groot dilemma: hoe kun je solidair zijn met een generatie waarvan je nog niet weet welke tegenvallers/meevallers die gaat krijgen? Nu uitgaan van een negatief toekomstscenario (toekomstige lage rendementen en dus het hanteren van een zeer lage rekenrente) betekent solidair zijn met die generatie maar niet met de huidige gepensioneerden. Er worden nog steeds heel goede rendementen gerealiseerd maar deze worden niet uitgekeerd maar in de pot gestopt...voor toekomstige generaties... En de huidige gepensioneerden worden wellicht gekort. Zo wordt de solidariteit nu vormgegeven.
Welke standpunt je ook inneemt, bij solidariteit van iedereen met iedereen worden de verschillen gewoonweg te groot evenals de onzekerheden.
Alle punten die je noemt moeten m.i. ook meegenomen worden in de solidariteit maar dan niet tussen jong en oud als één grote groep maar binnen leeftijdscohorten. Dat maakt de verschillen kleiner en daarmee ook de aanpassingen die er nodig zijn haalbaarder en acceptabeler.
Het is nu eenmaal zo dat de tijden veranderen en daarmee ook de (pensioen)vooruitzichten. Destijds is er bij het afschaffen van de VUT, flexpensioen, etc. ook voor overgangsperioden gekozen. In feite werden er dus leeftijdscohorten gehanteerd. Ik zie maar één reden waarom men dat nu niet wil doen: het vaag houden van het begrip solidariteit om zo een grote mate van vrijheid van handelen te behouden. Zo kan het fonds, zonder dit met feiten/cijfers te onderbouwen, wisselend wijzen op het belang van de jongeren dan wel van de ouderen om een vervelende wijziging door te voeren.
Het fonds bepaalt dan de solidariteit en het gevaar bestaat dat men zich hierbij meer zal laten leiden door de verwachte graad van acceptatie van een maatregel dan door solidariteit. Het verleden heeft dit aangetoond. Waarom is er bijv. bij zaken als VUT, flexpensioen etc. nooit solidariteit met de jongere generaties betoond die wel altijd voor die maatregelen hebben betaald maar er geen recht meer op hadden?
Wijzigingen in de statuten werden vaak pas doorgevoerd als men er echt niet meer omheen kon. Dit om de groep die de voordelen ondervond niet tegen zich in het harnas te jagen. Er werd geen solidariteit betoond met de uitgesloten deelnemers. Dit omdat men het makkelijker vond om de groep die nog verder van het pensioen af stond de rechten af te pakken omdat men van hen minder protesten verwachtte. Laten we van het verleden leren.
Een feitelijke onderbouwing van opgebouwde rendementen (en daarmee rechten) en uitgekeerd pensioen kan een helder beeld opleveren van het kapitaal dat door elke leeftijdsgroep is opgebracht en wat een rechtvaardige verdeling van dit geld is.

Louis Sparidans

Dank Lucas voor je met gedegen onderbouwde argumenten doorspekte reactie. Het is waar, met name de huidige gepensioneerden zijn onverdiend getuige van een substantiële teruggang in hun netto-pensioeninkomen.

Ik ken persoonlijk een PFZW-gepensioneerde, die na een zeer langdurend dienstverband in een zorginstelling, na zijn pensionering tien jaar geleden, er alleen maar op achteruit is gegaan. Ofschoon de bruto-uitkering werd bevroren, ging zijn netto ontvangen bedrag gestaag naar beneden, óók weer over januari van dit jaar.
De oorzaak: steeds hogere bedragen voor ingehouden loonbelasting en ingehouden inkomstenbijdragen voor de zorgverzekeringen.

Dan heb ik het nog niet eens over de uitgebleven indexaties vanwege opgetreden koopkrachtverliezen gedurende de afgelopen tien jaar!
Een en ander voelt niet alleen als onrechtvaardig aan, het IS ook onrechtvaardig, waar gepensioneerden geregeld kunnen lezen dat de pensioenvermogens de afgelopen tien jaar (soms zelfs meer dan) zijn verdubbeld.

We weten allebei waaraan deze ontwikkeling wordt toegeschreven: de extreem lage rente, waarmee dekkingsgraden moeten worden vastgesteld versus de tamelijk hoge rendementen die de afgelopen tien jaar zijn behaald.
Het is vooral sneu voor al die gepensioneerden die in de afgelopen tien jaar zijn overleden!
Die verliestoename wordt nooit meer gecompenseerd.

Als de rente niet door zo’n diep dal zou zijn gegaan en nóg steeds gaat, zou er nooit over een stelselwijziging voor pensioenen zijn gesproken, is mijn mening. Maar ook de door minister Koolmees voorgestelde regelgeving lost het wezenlijke probleem voor maar slechts een klein deel op, vergezeld van een enorme berg aan extra kosten! Het kan wel beter, maar dan moet het kabinet wel bereid zijn de portemonnee te trekken.

Louis Sparidans

Johan

alleen de vervangingswaarde kan een probleem zijn.
Een huis kun je verkopen en een ziekenhuis wordt t.z.t afgebroken voor nieuwbouw dus hoe hoog het rendement dan is kan ik niet beoordelen.

Lemon

@In feite werden er dus leeftijdscohorten gehanteerd. Ik zie maar één reden waarom men dat nu niet wil doen: het vaag houden van het begrip solidariteit om zo een grote mate van vrijheid van handelen te behouden...

*** Bij het betaalbaar houden vd AOW verloopt het proces met de premie inkomsten meer zichtbaar en meer direct.


*** Omdat personen met een fysiek zwaar beroep minder lang kunnen werken zou de AOW-leeftijd voor hen omlaag moeten. Een sympathiek idee. Werkgevers steunen het voorstel, maar de plannen tonen vooral een dedain tegenover jongere generaties en een tekort aan ‘intergenerationele verantwoordelijkheid’.

https://www.dagelijksestandaard.nl/2019/03/ouderen-hadden-lak-aan-de-toekomst-eisen-dat-kinderen-van-anderen-hun-aow-betalen/

Lucas

In het door jou aangehaalde artikel van de standaard wordt generatie X (geboren tussen 1955 en 1970) dedain jegens de jeugd verweten omdat ze te weinig kinderen hebben gekregen en daardoor de aow niet betaalbaar meer zou zijn. Ik heb zelden zo'n slecht beargumenteerd stuk gelezen! Het is primair de verantwoordelijkheid van de overheid die het aow stelsel in leven geroepen heeft om dit stelsel te monitoren en tijdig bij te stellen! Daarbijzal geen enkel weldenkend individu zal meer kinderen nemen alleen om de aow van toekomstige generaties veilig te stellen. Dat zou wel een héél bedenkelijke reden zijn om meer kinderen te nemen. Tenslotte: de generatie die in 1955 is geboren heeft het hele arbeidzame leven aow premie moeten betalen, dus de maximale duur, voor ouderen. En dan wordt deze groep verweten dat ze alleen maar voor de ouderen hebben gezorgd en niet ook voor de jongeren! Hoe gek wil je het maken? Deze generaties zijn niet de oppas van de generaties boven en onder hun!

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Borgdorff

Peter Borgdorff

Directeur Pensioenfonds Zorg en Welzijn:
‘Ik vind het heel belangrijk om u op de hoogte te houden over uw pensioen. Hoewel ik niet op alle reacties persoonlijk kan ingaan, hoor ik wel graag van u hoe u over bepaalde zaken denkt. Vandaar dit blog dat ik wekelijks zal schrijven en waar u direct op kunt reageren. Uw reactie is van harte welkom!’

Dit is een persoonlijk blog, waarop iedereen kan reageren. De redactie heeft het recht om reacties die in strijd zijn met de spelregels te verwijderen of aan te passen. Meer over de spelregels

  LinkedIn: Peter Borgdorff